ejejejej!

CHCĘ JESZCZE PODAĆ LINK DO BLOGA, W KTÓRYM MOŻECIE MNIE TERAZ SZUKAĆ. BO NUDZĄ MNIE JUŻ TE PYTANIA O LINKI -.-
http://o-wszystkim-czyli-o-niczym-69.blogspot.com/
ZAPRASZAMY.

Wstrzymuję mą karierę tutaj!

UWAGA, UWAGA!
Teraz nadszedł czas pożegnania. Uznałam za bezsensowne pisanie na dwóch blogach o jednym i tym samym. Założyłam z dziewczynami nowego bloga i tam wspólnie piszemy. Może kiedyś wrócę na tego bloga  i będę kontynuować moje pisanie, ale co do tego pewna nie jestem. Po za tym, mój blog nie był zbytnio popularny. Co jeszcze? Bardzo mi przykro. Jeżeli interesuje Was ten drugi blog to piszcie do mnie na fejsie. Na pewno Wam podam, bo o tym blogu wie za dużo ludzi, więc nie napiszę tego adresu tutaj tak publicznie. Lovki, kisski, fajerwerki. Było miło, ale się skończyło. Dziękuję czytelnikom. ;***

Wycieczka do Warszawy *.*

Cześć, cześć, cześć. ;*
Ktoś mnie szalenie męczył o dodaniu posta na bloga o wycieczce szkolnej, która odbyła się we Wtorek (03.12.13), więc ze specjalną dedykacją dla Ciebie anonimku z aska, masz o tej wycieczce:

Wyjechaliśmy około godziny 05.45 spod szkoły. Ja oczywiście boss siedziałam z tyłu z dziewczynami. Jednakże po jakiejś godzinie znudziło mi się siedzenie w tak nie wygodnym miejscu i przesiadłam się do Grzesia, z którym siedziałam potem już większość drogi w tą i tą stronę. 

  Wjeżdżając do stolicy oczywiście machaliśmy ludziom - taka tradycja. No, ale że tylko jeden kulturalny człowiek nam odmachał to szybko przestaliśmy to robić. Mijaliśmy wiele takich dziwacznych a za razem fajnych rzeczy w Wawie.

 Pierwszym miejscem, które zwiedziliśmy było Muzeum Narodowe. W sumie.. Myślałam, że będzie tak nudno, ale jednak nie było tak źle. Te piękne obrazy stoją mi do dziś przed oczami. Mało zdjęć stamtąd mam, ale coś tam mam.

Wszystko świetnie, doskonale. Potem poszliśmy sobie spacerkiem do sejmu i senatu. Tam skonfiskowali nam komórki i aparaty, więc nie mogłam robić zdjęć tym wszystkim posłom. Smuteczek. A widziałam sobie panią Grodzką i pana Kaczyńskiego! Zazdrość?! No i jeszcze pani Ewa Kopacz z nami rozmawiała. No i będziemy w telewizji! Szukajcie mnie w "Pytanie na śniadanie". Na pewno się doczekacie. Dostaliśmy jeszcze torebeczkę pełną prezencików od pani Marszałek. 
Pod koniec wybraliśmy się do Centrum Nauki Kopernika. Akurat stamtąd mam strasznie dużo zdjęć, ale zero chęci, żeby je wszystkie tu zgrać. Strasznie fajnie tam było. Nie sposób wszystko opowiedzieć. Po prostu trzeba tam być! Spędziliśmy tam nie całe 2 godziny, ale i tak nie starczyło czasu żeby skorzystać chociażby z połowy urządzeń. Ażeby zobaczyć tam wszystko to 2 dni trzeba by tam spędzić. Niestety my nie mieliśmy tyle czasu. Zdjęcia, zdjęcia, a czemu nie?

Naszym ostatnim punktem wycieczki był McDonald, który chyba kosztował nas najwięcej. Jednak mimo to najadłam się niesłychanie. Wróciliśmy około godziny 22.30, czyli tak jak przewidywaliśmy. Wycieczka się bardzo udała. Wszystko było cacy stuk stuk. <3

Witam wszystkich bardzo serdecznie. ;*

Na początku chciałabym wspomnieć, że myślałam nad zakończeniem kariery blogerki. Nie miałam ochoty na te ciągłe pisania, które czyta może 5 osób. No, ale potem pokazał się pierwszy komentarz i na asku prośba o dodanie nowego postu. Więc się wzięłam za to i chyba jednak na razie nie zrezygnuję tak łatwo. Musicie jeszcze ze mną wytrzymać. ;)
Hmm... W sumie warto poruszyć kwestię przeszłości. Dziś tak sobie poszłam na strych i natknęłam się na pudło staroci mojej rodziny. Warto tak czasem pooglądać takie starocie. Znalazłam dużo zdjęć mojej mamy z dzieciństwa, nawet mały dziadek Czesio tam był! Jednak największym znaleziskiem było takie pokrętło z trumny mojej babci i aż mi się łzy do oczu zebrały. Ona umarła gdy miałam dwa latka, jedyne co mi po niej pozostało to zdjęcia i opowiadania mamy. Wiem, że była dobrą kobietą i bardzo żałuję, że nie zdążyłam jej poznać bliżej. Moim następnym znaleziskiem był akt małżeństwa moich rodziców. Pomyśleć, że wytrzymali ze sobą już 18 lat! Ja również chciałabym spotkać na swojej drodze takiego mężczyznę, z którym będę chciała spędzić resztę swojego życia. Jak to mówią, wszystko przemija, lecz wspomnienia zostają. Mam ich nagromadzone w głowie tak dużo, że można by książkę napisać! W każdym bądź razie warto kumulować gdzieś te swoje piękne wspomnienia. Kto wie może kiedyś gdy będziemy już staży, znajdziemy taki pamiętnik, przeczytamy te wszystkie zwariowane głupoty, złapiemy się za głowę i będziemy bardziej wyrozumiali dla swoich dzieci. 
Wielkie dzięki czytelnikom i zostawcie jakiś komentarz, odwdzięczę się. Cześć. ;*

Hej ...

Z racji że wszystko się jebie, mam tu dla Was opowiadanie, mojego autorstwa, wymyślone na poczekaniu pod wpływem emocji.

Paulina wracała właśnie ze szkoły. Była taka szczęśliwa. Dostała dziś dobre oceny i umówiła się ze swoim chłopakiem Dominikiem wieczorem na imprezę. Wszystko w jej życiu się układało, poza sytuacją w domu. Już przechodząc przez bramę wjazdową, wiedziała co się szykuje. Weszła do domu i usłyszała głośną kłótnię rodziców dobiegającą z kuchni. Miała tego dość, dlatego postanowiła niezauważalnie udać się do swojego pokoju. Niestety nie udało się jej, już po chwili rozzłoszczona mama powiedziała:
- A Ty czemu znowu się spóźniłaś? Spotkałam dziś Twojego wychowawcę. Oceny masz nie zbyt ciekawe. Jak Ty się chcesz dostać do wymarzonego liceum?!
Na co dziewczyna:
- Chyba Twoje wymarzone liceum. Moje wymagania co do szkoły są zupełnie inne. 
W tym momencie pobiegła do pokoju, zamknęła i rzuciła się z płaczem na łóżko. Rodzice jeszcze przez długi czas walili w drzwi wykrzykując niestworzone rzeczy. Jednak Paulinę to nie obchodziło. Marzyła o szkole tanecznej, do której bardzo chciała uczęszczać. Razem z przyjaciółką Wiktorią bardzo tego chciały, ale z rodzicami Pauliny ciężko było się dogadać. Dziewczynę przytłaczał ten domowy klimat. Wzięła parę tabletek nasennych i wpadła w objęcia Morfeusza. Nie poszła na imprezę. 
Drugiego dnia wstała wcześniej, żeby uniknąć następnej konfrontacji z rodzicami i pobiegła do swojego chłopaka. Była ze dwie godziny wcześniej, niż się zawsze umawiali, ale miała nadzieję, że Dominik przyjmie ją z otwartymi rękami. Była już blisko wejścia na podwórko, gdy nagle zobaczyła coś strasznego! JEJ Domiś żegnał się z jakąś śliczną blondynką. Sytuacja była jednoznaczna. Najwidoczniej owa dziewczyna spała u niego, a teraz wychodziła wcześniej, żeby nikt jej nie zauważył. Tak by właśnie było, gdyby nie Paulina. Zranionej dziewczynie właśnie dobito gwóźdź do trumny. Nie miała już nic! Nic dla czego można by żyć. Miała tylko jedną myśl - zabić się.
Pobiegła na most, który był nieopodal, myśląc tylko o tym jak ze sobą skończyć. Przywiązała sobie kamień do nogi i już, już, już miała skoczyć... Gdy nagle...
- Co Ty robisz dziewczyno?! - objął ją i przyciągną do siebie jakiś przystojny, nieznany brunet. 

Ta historia, mimo że nie jest prawdziwa, odzwierciedla to co dzieje się w tych czasach wśród młodzieży. Na szczęście ta historia skończyła się dobrze, ale na prawdę jest inaczej. Z roku na rok pojawia się coraz więcej przypadków samobójstw, wśród niepełnoletnich. Życie ich przeciąża, nie wytrzymują psychicznie i takie są skutki. Dlatego apeluję do wszystkich... Uważajcie na to co robicie, bo to co dla Was może nic nie znaczyć, dla kogoś innego może być czymś na prawdę bardzo ważnym. Każdy z nas przechodził coś takiego. Każdy z nas miał chwile słabości. Każdy z nas miał myśli samobójcze. Jednak nie każdy z nas to robi. Jedni mają słabsze nerwy, drudzy bardziej stalowe. Życie na prawdę bardzo zaskakuje, ale trzeba o nie walczyć i nie robić takich głupstw. Wiele przeżyłam, dużo mnie jeszcze czeka, ale wiem że warto żyć.
Dziękuję za uwagę.
Dobranoc.

Ops, ops, ops..

Czeeeść. ;)
Weekendzik już trwa. W sumie to można powiedzieć, że już się kończy. Tylko niedziela i do szkoły. Jak zwykle szybko mija mi czas. Szkoła, weekend, szkoła, weekend.. I tak w kółko. Ten tydzień taki był zwykły, że tak powiem spontanicznie. No dziś chociaż coś się "trochę" działo. Jutro wcześnie wstać muszę, znów się nie wyśpię. Zebranie z Bierzmowania mam. Potem następny tydzień. Nowe kartkówki, nowe sprawdziany, dyskoteka. Dość mam już tej monotonności życia. Denerwuje mnie. :/ Dziś chyba się nie będę rozpisywać. Taki krótki i nudnawy wpis. Tak samo nudnawy jak moje życie. Cóż ... Mówi się trudno, żyje się dalej. Idę spać. Komentujcie, piszcie swoje blogi, dziękuję. Dobranoc. ;*

Samobójstwo.

Dobry wieczór. ;)
Dziś dostałam pytanie na asku: "Co sądzisz o samobójstwie?", jakoś mnie to zmobilizowało do napisania o tym.
Szerzej mówiąc.. Sytuacja, w której dochodzi do samobójstwa, jest trudna do określenia, zazwyczaj składa się na to szereg czynników natury psychologicznej bądź społecznej. Sytuacja ta ma cechy pewnych syndromatycznych zachowań autodestrukcyjnych.
Jednakże moim zdaniem samobójcy to ludzie bardzo samotni, cierpiący w życiu. Muszą być bardzo odważni odbierając sobie to co najważniejsze - czyli życie. Z drugiej strony, muszą być również tchórzliwi, ponieważ nie dadzą rady stawić czoła swoim problemom. Niektóre samobójstwa na prawdę da się wytłumaczyć. Ludzie bywają tacy samotni .. Nie mają komu się wygadać, zwierzyć ze swoich problemów. Najczęściej właśnie tacy ludzie się zabijają. Istnieją również przypadki, gdy człowiek ma już wszystko co tylko można posiąść a jednak mu mało. Jest niedowartościowany. Tacy ludzie też popełniają samobójstwa. Przykładem takiego zachowania jest film "Sala samobójców". Główny bohater - Dominik miał właśnie wszystko. Jednak nie miał z kim porozmawiać, jedyna osoba, która się nim interesowała to cyber-przyjaciółka. W końcu chłopak nie wytrzymał i skończył ze sobą. Przykro mi słysząc często w telewizji o nieletnich popełniających samobójstwo. Biedni, nie doświadczyli jeszcze życia, a już postanowili się zabić. Próbuję zrozumieć ich zachowanie, bo nigdy nie wiadomo co siedzi i człowieku.

 Życie pisze takie historie...

************************************************************************************************
Odrywając się od tego dość smutnego tematu, pokażę Wam takie se zdjęcia mojego wykonania z nudów xD

Kotki małe dwa i pieseł. <3

Dobranoc ;*

PS: Jeżeli również prowadzicie blogi i spodobał Wam się mój. Proszę o komentarze tam niżej. Bardzo chętnie poczytam Wasze, a nawet zaobserwuję. ;)

Mój pamiętnik.

Cześć. ;*
Szukając inspiracji, natknęłam się na mój stary pamiętnik, w którym wpisywało mi się sporo osób. Czytając te wpisy przypominały mi się stare, dobre czasy. Postanowiłam podzielić się z Wami owymi wpisami. Miłego czytania. ^^

Mam jedno życzenie i to bardzo skromne, moja droga przyjaciółko, nie zapomnij nigdy o mnie.
Ewelina B.

 ---

Kupiłam rower u mechanika, więc wjeżdżam nic prosto do Marleny Pamiętnika.

Patrycja Z.

---

Ku pamięci, niech Cię mama kijem święci!

Patrycja (nie wiem O.o)

---

W każdym prawie pamiętniku mało prawdy, dużo krzyku. Ja Ci z serca piszę skromnie, nie zapomnij nigdy o mnie.

Kasia Z.

---

Na górze róże, na dole fiołki, my się lubimy, jak dwa aniołki.

Natalia P.

---

Najpiękniejsze kwiaty, gdy je perli rosa. Najpiękniejsze oczy, w których lśnią niebiosa.

Patrycja M.

---

 Kiedy wyjdziesz w pole rano i zobaczysz polny kwiat, tyle razy wspomnisz sobie Przyjaciółkę z dawnych lat. 

Ania B.

---

Chwytaj życia jasne chwile, bo ulecą jak motyle.

Iza A.

---

Na górze szmaty, na dole graty, a my się kochamy jak dwa wariaty.

Gabrysia P.

---

Dla Marleny od sąsiadeczki.

Martyna B.

---

Po co pisać długimi wersami, skoro można kilkoma słowami. Ucz się pilnie, mało gadaj, a kolegom podpowiadaj. 

Ola Dz.

---

Idź przez życie z dziarską miną i bądź zawsze zuch dziewczyną.

Kornelia Sz.

---

Bieda temu dokuczy, kto się za młodu nie uczy!

Dziadek Czesław

---

Uśmiechaj się w domu, uśmiechaj się w szkole. nie skrywaj uśmiechu, bo go zjedzą mole!

Karolina K.

---

Kiedy babcią będziesz już, okulary na nos włóż. Weź pamiętnik w ręce swe i przypomnij imię me.

Ola D.

---

Na górze są róże, fiołki są w kranie. My się lubimy i niech tak zostanie.

Gabrysia K.

---

Ucz się mało, śmiej się dużo i nie wiedz co to życia trud. Na klasówkach ściągaj śmiało, a gdy trzeba kłam jak z nut. 

Karolina S.

----------

Wystarczy .. Wszystkich nie napisałam oczywiście bo za dużo by to czasu mi zajęło. ;)

Paa ;* 

11 listopada.

Jak zwykle, witam wszystkich bardzo gorąco. ;*
Dzisiejszym motywem przewodnim będzie 11 listopada (czyli dzisiaj). Ten dzień jest chyba jednym z najważniejszych dni dla nas - Polaków. Oczywiście ja również jestem patriotką i wywiesiłam flagę przed domem. Jednak nie ze względu na ojczyznę, lecz na dodatkowe punkty, które dostanę od wychowawcy, gdy już pokażę mu to zdjęcie:

 Hehe. Bo tylko nasz genialny pan Bogdan wpada na takie pomysły. xD Aż mi smutno, że za jakieś pół roku będę musiała się z nim pożegnać. ;( 
Bardzo cieszy mnie fakt, że mam jeszcze jeden dzień bez szkoły, czyli spanie do późno i opierdoling calutki dzień. Lubię to. 
Jakoś tak mam w naturze, że zawsze gdy piszę post, przeglądam stare zdjęcia. ;)
Pomyśleć, że jeszcze na tych wakacjach chodziłam z rozpuszczoną grzywkę O.o Teraz bym tak nie umiała...

 

No i ... Myślę, że Patrycja się nie obrazi jak dodam zdjęcie jej sweetaśnej siostrzyczki <3

  Chyba na tyle .. Powinnam iść już spać. Miłych snów. ;**

Związki homoseksualne.

Witajcie . ^^
Ten post chciałabym zadedykować pewnemu anonimowi z aska, który poprosił mnie o napisanie postu właśnie o związkach męsko-męskich i damsko-damskich. ;)
Moim skromnym zdaniem każdy ma prawo do miłości. Nie ważne czy jest hetero czy homo. Każdy z nas może stać się lesbijką lub gejem, dlatego nie warto postępować wobec tego typu ludzi w tak chamski i nie czuły sposób (jak to robi większość). Mimo, że nie znam żadnych ludzi o takim pociągu seksualnym do osób tej samej płci, nigdy nie odwróciłabym się od przyjaciela, tylko ze względu na to kim jest. A nawet powiem, że moim marzeniem jest mieć przyjaciela geja. Fajnie jest mieć takiego kolegę co będzie ci pomagał jak przyjaciółka, ale nie będzie takim fałszywcem jak większość dziewczyn. O wiele lepiej jest powiedzieć o swoich problemach koledze, bo wtedy jest większa pewność, że ta informacja nie pójdzie dalej. Oczywiście nie mówię o wszystkich dziewczynach, bo są wyjątki (takie jak ja i moje przyjaciółki). Wracając do tych związków ... Na prawdę nie rozumiem tych wszystkich chamskich podtekstów skierowanych do nich. Życzę tym wszystkim chamom, żeby ich dzieci były homo. Może wtedy zrozumieją, jak się czują takie osoby. Jednakże jestem zdecydowanie przeciw adopcjom dzieci przez homoseksualiści. W końcu chyba żadne dziecko nie chciało by mieć dwóch matek, albo dwóch ojców. Podsumowując, nie mam nic do związków homoseksualnych. Ważne, żeby być w życiu szczęśliwym. <3

 

Stare i nowe dzieje. :)

Jeszcze raz, witam wszystkich bardzo serdecznie. ;*
Już wszystko ogarnęłam i chciałabym się z Wami podzielić takim tam tekstem, który znalazłam w internecie. Pewnie, większość już to czytała, ale ja zawsze gdy to czytam zalewam się łzami.

Drogi Pamiętniku : jestem na łóżku w szpitalu. lekarz mówi, że będą mnie operować, i mogę tego nie przeżyć. potrzebuję nowego serca. potrzebuję również kogoś kto mógłby mnie wesprzeć w tych trudnych chwilach, ale mój chłopak jeszcze nie przyszedł.

 Drogi Pamiętniku : operacja skończona. doktorzy mówią, że wszystko wyszło zgodnie z planem, ale Jego jeszcze nie ma.

 Drogi Pamiętniku : minął już tydzień. wyszłam ze szpitala. wszystko ze mną w porządku. mój chłopak nadal nie przyszedł więc postanowiłam do Niego pójść. bardzo się tym przejmuję.

 Drogi Pamiętniku : byłam u Niego. waliłam w drzwi, ale nie było nikogo. weszłam do środka, drzwi były otwarte i na stole leżała kartka papieru : Kochanie, wybacz, że nie mogłem Cie wesprzeć w tych trudnych chwilach, a wiem, że tak tego potrzebowałaś. chciałem Ci zrobić prezent. moje serce już dla mnie nie bije, ale jestem szczęśliwy, że mogę Ci je dać.

 Hmm .. Przed pisaniem tego postu, miałam kupę pomysłów, a teraz to wszystko wyparowało. :( 
Wszystko tak szybko przemija. Niedługo będę miała bierzmowanie. Dziś pisałam już życiorys świętej Julii Kim - patronki mojego imienia. Teraz wolne mam oczywiście, bo weekend długi. W szkole mi jakoś ostatnio coraz lepiej idzie. Zdałam sobie sprawę, że lepiej uczę się w gimnazjum niż w podstawówce. W następnym tygodniu piszę 3 konkursy -.- . Niedługo święta, potem ferie i koniec roku szkolnego (czyli to czego obawiam się najbardziej). Chyba każdy, kto mnie zna wie że moim największym koszmarem jest opuszczenie tej szkoły. Jednakże coraz częściej zastanawiam się nad zmianą szkoły i powiem szczerze, że z biegiem czasu coraz mniej to wszystko przeżywam. Miałam już w szkole taką jakby rozmowę o wyborze szkoły. Zdecydowanie wybieram się na kierunek psychologiczny. To jest dla mnie szczyt marzeń. Muszę tylko się wziąć za naukę i będzie okej. 
Pisząc ów post przeglądałam zdjęcia z tych wakacji.  

 To chyba tyle na dziś. Nie wiem za bardzo o czym pisać, więc jeżeli macie jakieś pomysły, chcecie żebym się na jakiś temat wypowiedziała to piszcie śmiała w komentarzach. Dziękuję za uwagę.
Cześć. ;* 

Witam bardzo serdecznie. ;)

Z racji tego, że chyba bardziej opłacalne jest mieć bloga na tej stronie a nie tam: http://marlena69gerda.blox.pl/html postanowiłam przenieść swojego bloga. Może to głupie, może nie. Miałam taki pomysł i jest moim zdaniem okej.
Zaraz dodam następny post. Tak tylko chcę wszystko ogarnąć, co i jak.
Dziękuję czytelnikom.